به گزارش محمدمهدی اسدزاده خبرنگار حافظ‌خبر؛ در میانه سخت‌دشتی برآمده از شهر خفر، نرگس‌ها سر از خاک سرد برداشته‌اند و نوید بهار می‌دهند.
رد راه را که می‌گیریم، از دشت سختی گذر می‌کنیم و به روستاهایی می‌رسیم که سرهای نخل‌هایش، ما را به سوی خود می‌خوانند. نزدیک‌تر که می‌روی، سبزی درختان نارنج و مرکبات، خودنمایی خیره‌کننده‌ای دارند با آن که از پاییز و زمستانی بی باران و تابستانی بی‌آب گذر کرده‌اند. 
از میانه این همه زیبایی خدادادی، نرگس‌زاری را یافتیم و به آن پای نهادیم که مزرعه‌ای بود به دستان خانواده‌ای جان گرفته... مزرعه‌ای که به گفته بانوی آن، با کم‌آبی تشنگی از آن گرفته‌اند و با این همه، نیمی از کشت پیازهای نرگس سالیانه‌شان، آب نخورده‌اند و از این رو، با باران‌هایی که به تازگی بر زمین مرده نشسته، نیم دیگر هم سر از خاک برداشته‌اند و معلوم نیست که امسال بتوانند از آن برداشت کنند. پیازهای نرگسی که از گله‌دار به این زمین آورده شده‌اند، رنگ و بوی نرگس‌زار گره کازرون می‌دهد.
گل نرگس از گل‌های بسیار خوش‌بو و زیبایی است که با توجه به آب و هوا، معمولاً از آذر تا بهمن ماه به گل می‌نشیند. این گل، از گیاهان پیازی است که با توجه به آب و هوا و خاک، خانواده‌ای بسیار بزرگ دارد. این گل را که اروپاییان به آن  Narcissus می‌گویند، از دیرباز، نماد و نشانی از امید به آینده و شادابی می‌دانسته‌اند. در اندیشگاه شیعه امامیه، چون نام مادر امام مهدی (ع)، نرگس خاتون یا نرجس خاتون بوده است، جایگاه ویژه‌ای پیدا کرد. 
هرچند کشور اسپانیا را کشوری می‌دانند که بیشترین تنوع از خانواده گل نرگس در آن پرورش می‌یابد، استان فارس به عنوان خاستگاه اصلی این گل به‌شمار می‌آید که دیرینه‌ترین نرگس‌زار جهان در روستای گره (جره) از شهر والاشهر (بالاده) شهرستان کازرون در آن جای دارد.
در دو دهه گذشته، هرچند نرگس‌زار طبیعی گره، بسیار آسیب دیده است، با این همه، پرورش گل نرگس در جای‌جای ایران، به‌ویژه جهرم، خفر، بهبهان و خشت، رونق بسیار یافت و این خود زمینه برگزاری جشن نرگس را در این شهرها، فراهم کرد.
نرگس شهلا (Trumpet Daffodil)، نرگس شیپور بزرگ (Large Cupped Daffodil)، نرگس پرپر (Double Daffodil)، نرگس وحشی (Jonquilla)، نرگس مینیاتوری (Miniature)، نرگس شاعری (Poeticus)، نرگس شیپور کوچک (Small Cupped)، نرگس تاج شکافته (Split Corona)، نرگس تازتا (Tazetta)، نرگس سه‌گانه (Triandrus) از گونه‌های گل نرگس به‌شمار می‌آیند. 
نرگس وحشی و نرگس سه‌گانه، بیشترین میزان نرگس را در جنوب ایران دارند.
این گیاه افزون بر زیبایی و بوی خوش در ساخت عطر و دارو نیز کاربردهای بسیاری دارد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این گیاه حاوی فلاونوئیدها، آلکالوئیدها، ساپونین ها، تانن ها، گلیکوزیدها، استروئیدها، ترپنوئیدها و آنتراکینون‌ها، و از این رو دارای اثرات ضد قارچ، ضد ویروس، ضد مالاریا، ضد سرطان، آنتی اکسیدان، تاثیرات مثبت پوستی، قلبی عروقی، تنظیم کننده سیستم ایمنی و آنزیم استیل کولین استراز است.
گل نرگس دارای طبع گرم و خشک است، استشمام گل نرگس مسکن اعصاب، رافع سردرد، ایجاد شادابی، مفید برای ریه بوده و باعث انرژی مثبت و افزایش اعتماد به نفس، کاهش استرس و اضطراب و کاهش افسردگی می‌شود. گلبرگ‌ها، ساقه، ریشه، پیاز گل و روغن گل نیز دارای خواص درمانی شگفت انگیز از جمله برطرف کردن کک و مک، تقویت سیستم گوارشی، سوختگی، ضد سرفه و سرماخوردگی و ... می‌باشند.