به گزارش حافظ خبر؛ در شامگاه 12 فروردین ماه امسال که بیش از یک ماه شهادت آیتالله العظمی امام سید علی خامنهای (ره)، رهبر شهید انقلاب اسلامی و برگزیده شدن آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای به رهبری سوم جمهوری اسلامی میگذرد و در هنگامی که آتش بمبارانهای دشمن بر سر و روی مردم ایران همچنان میبارد، پس از 32 روز، بار دیگر مردم همیشه در صحنه ایران اسلامی، به خیابانها آمدند.
مردم فارس و شیراز نیز همچون مردم دیگر ایرانیان، با پاسداشت 47امین سالروز برپایی جمهوری اسلامی ایران، با رهبری و آرمانهای انقلاب اسلامی بهویژه استقلال میهن، بیعتی دوباره کردند.
آیتالله شیخ علیرضا حدائق در میدان معلم شیراز و گردهمایی باشکوه مردم شیراز گفت: جا دارد تا به نمایندگی از آیتالله العظمی مکارم شیرازی، مراتب قدردانی را از شما مردم داشته باشم.
در این اجتماع مردمی، مردم از هر سبک و اندیشهای حضور داشتند و از پسین روز یازدهم تا پاسی از بامداد روز 12 فروردینماه، در خیابانها و میادین شیراز با برافراشتن پرچم جمهوری اسلامی ایران، بانگ تکبیر سر میدادند و بر ایستادگی در برابر دشمنان ایران و ایرانی، تأکید ورزیدند.
امسال 12 فروردین ماه، رنگ و بوی دیگری داشت؛ رنگ و بویی از جنس حضور انقلابی... حضوری که شاید بتوان آن را در شور سال 1358 دید؛ همان شرارهای که به برانگیخته شدن ایرانیها برای برپایی جمهوری اسلامی ایران و برافراشتن پرچم توحیدی، رخ داد.
در آن روزها همه به این میاندیشیدند که تنها باید زیر پرچم توحیدی و یگانهپرستی الله، گام بردارند و دیگر جلوی کسی نباید سر خم کنند. آری، همان اندیشه بود که 47 سال، ایران و ایرانی را سرافراز و سربلند از رخدادهای کوچک و بزرگ و توطئهها و فتنهها کرد.
و امروز در حالی مردم بیش از یک ماه در خیابان هستند که رهبر فرزانه دوم جمهوری اسلامیشان در شهادتی عاشورایی همراه با کودکان خردسال خویش، با پیکری چاک چاک به دیدار خدای خویش شتافت و فرزند برومندش نیز همچون امام سجاد (ع)، برآمده از آتش و خون، پرچم ایستادگی برافراشته است.
آری؛ در هنگامهای به پیشواز 47امین سالروز برپایی جمهوری اسلامی ایران میرویم که در یک سال گذشته، دو جنگ و یک کودتای بسیار خشن و تند را از سر گذراندهایم و بسیاری از و چهرههای کشوری و لشکری و دانشگاهی خود را غرقه در خون، به خاک سپردهایم.
در هنگامهای که دیگر نقابها افتادهاند و بار دیگر آفتاب نیمروز عاشورایی در بامداد 9 اسفند ماه، به گونهای درخشید که درخششش، جهانی را به اندیشه فرو برد و در چشم جهانیان زندهتر از روزگار زندگانی خود شد.
و ماییم و ایستادگی در برابر نامردمان همیشه تاریخ که ستم را نیز به ستوه آوردهاند و حق و باطل روشنتر از همیشه، میدرخشد.
