شمایی که به شهادت و گواه همه بیحاشیهترین هنرمند صحنه نمایش بودی و عاشق حضور و بازی بر صحنه، خاطرت همیشه ماندگار در ذهن و دل ما، در پناه ذات حضرت حق و سفرت پرنور و روانت در آرامش...
یادداشتی از فرهاد ارشاد؛
در سوگ استاد سیاوش صفرینژاد، هنرمند برجسته هنرهای نمایشی
تاریخ انتشاردوشنبه ۳ فروردين ۱۴۰۵ ساعت ۱۴:۵۹
به گزارش حافظ خبر؛ استاد فرهاد ارشاد، نویسنده، کارگردان و بازیگر برجسته هنرهای نمایشی استان فارس در پی درگذشت استاد سیاوش صفرینژاد نوشت:
میدانی بهار، قرارمان نبود؛ این همه تلخ باشی و دلگیر....
پر از اضطراب و ترس و اشک و خون، میان این همه هیاهو
بگو بهار با دلتنگی کوچ سیاوش صحنهمان چه کنیم؟....
راستش را بگویم... سیاوش این سالها عجیب تحسینات میکردم... نه به خاطر حضور عاشقانهات بر صحنه، که برای روحیه بالا و پر امید و زندگیات در پنجه انداختن با عقرب سرطان.
همیشه با خود میگفتم چون نامت که پهلوان شاهنامه هست، پهلوانوار سرطان را به زانو درخواهی آورد... تا آن روز که با جمعی از یاران به دیدارت در بیمارستان نمازی آمدم و بدجور دلم لرزید از دیدنت بر تخت بیمارستان... ولی به عینه دیدم که خستهای...
سیاوش از این پیکار سخت به زانو درآورده بودی عقرب زشت سرطان را و خسته بودی عجیب از این پیکار سخت و ناگاه دلم پر کشید به یاد بهرام که او هم چون تو روحیه بالا و ورزشکارانه داشت در مواجه با این عقرب زشت و بعد این دیدار هراس وداع با سیاوش صحنه نمایش شیراز بدجوری من و یاران را بهم ریخت تا روز اول بهار خبر تلخ کوچ ابدی ترا شنیدم و فرو ریختم و ناگهان حضور عاشقانه و صادقانه تو بر صحنه پیش دیدگان پر اشکم رژه رفت.
خداحافظ سیاوش خان صفرینژاد من و قافله یاران صحنه.
نمایش شیراز هیچگاه حضور صادقانه شما را بر صحنه از یاد نخواهیم برد.
شمایی که به شهادت و گواه همه بیحاشیهترین هنرمند صحنه نمایش بودی و عاشق حضور و بازی بر صحنه، خاطرت همیشه ماندگار در ذهن و دل ما، در پناه ذات حضرت حق و سفرت پرنور و روانت در آرامش...
میدانی بهار، قرارمان نبود؛ این همه تلخ باشی و دلگیر....
پر از اضطراب و ترس و اشک و خون، میان این همه هیاهو
بگو بهار با دلتنگی کوچ سیاوش صحنهمان چه کنیم؟....
راستش را بگویم... سیاوش این سالها عجیب تحسینات میکردم... نه به خاطر حضور عاشقانهات بر صحنه، که برای روحیه بالا و پر امید و زندگیات در پنجه انداختن با عقرب سرطان.
همیشه با خود میگفتم چون نامت که پهلوان شاهنامه هست، پهلوانوار سرطان را به زانو درخواهی آورد... تا آن روز که با جمعی از یاران به دیدارت در بیمارستان نمازی آمدم و بدجور دلم لرزید از دیدنت بر تخت بیمارستان... ولی به عینه دیدم که خستهای...
سیاوش از این پیکار سخت به زانو درآورده بودی عقرب زشت سرطان را و خسته بودی عجیب از این پیکار سخت و ناگاه دلم پر کشید به یاد بهرام که او هم چون تو روحیه بالا و ورزشکارانه داشت در مواجه با این عقرب زشت و بعد این دیدار هراس وداع با سیاوش صحنه نمایش شیراز بدجوری من و یاران را بهم ریخت تا روز اول بهار خبر تلخ کوچ ابدی ترا شنیدم و فرو ریختم و ناگهان حضور عاشقانه و صادقانه تو بر صحنه پیش دیدگان پر اشکم رژه رفت.
خداحافظ سیاوش خان صفرینژاد من و قافله یاران صحنه.
نمایش شیراز هیچگاه حضور صادقانه شما را بر صحنه از یاد نخواهیم برد.
شمایی که به شهادت و گواه همه بیحاشیهترین هنرمند صحنه نمایش بودی و عاشق حضور و بازی بر صحنه، خاطرت همیشه ماندگار در ذهن و دل ما، در پناه ذات حضرت حق و سفرت پرنور و روانت در آرامش...
کد مطلب : ۳۰۰۱۲
به بهانه آغاز سال نو و عید فطر